Kendisini Akıllı Zannederdi
Bir o kadar, Aptaldı
Belki İri Cüssesi İle Kötü Görünürdü
Bir Gözleri,
Saklayamazdı, Gülmesini
Soğuk Dururdu Ve De Sert
Biliyorum, çok seversin Mor menekşeyi
Doldurdum her zaman, yattığın yeri
Bir seferinde mor menekşe bulamadım
Kanımı damlatıp, mora çevirdim beyaz karanfilleri
Biliyorum, ruh gidince manası kalmıyor bedenin
Dolunay masaya serdi haritayı
Topladı yanına arkadaşlarını
Evet, güdüğün dediği gibi
İstanbul yedi tepeli
Her tepeye bir ekip
Tavsayanı üzerim
Herkese günaydın dedi Amir
Leyla sordu, ne oldu amirim elinize
Süt taştı, elimi yaktım dedi gülümseyerek
Yalnızlıkta mutlaka birisi gerek
Neyse,var mı bir gelişme
Bir iz,bir ihbar
Günler geçti, iz bulamadık
Yoruldu herhalde katilimiz
Her yere didik, didik baktık
Ne kendisi var ne bir iz
Derken
Yine herkese mesaj geldi
Dedektif Dolunay geldi
Elinde kahvelerle
Bugün bendensiniz
Güne başlayalım neşeyle
O sırada Amir çağırdı
ÖĞRETMEN
Başka bir güneş daha doğdu
Bitlis'in Hizan köyüne
Küçük fidanlar mutlu oldu
Bilgi ile sulanacaklardı alabildiğine
Güneş ,sabırla ısıttı fidanları
Yine aynı manzara
Kilisenin girişinde yatıyor,maktul
Güneş,çoktan çıkmış
Sanki cinayeti aydınlatıyor
Dolunay gitti maktulun yanına
Var mı birşey dedi polis memuruna
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!