Bir yar var biliyorum
göremiyorum
Bir yol var görüyorum
gidemiyorum
Bir gül var elimde
veremiyorum
Meyhanede ağlıyorum sevdiğime
Tabağımda annesinden ayrılmış,
az pişmiş kuzu
En çok ben merhametliyim
Bak hiç önemsemiyorum,
garsonun getirmeyi unuttuğu tuzu!
Şiir hastanesinin acil servisinde
gönlü yaralı bir Şair
Kolunda Kelebeklerle dolu serum şişesi
çektiği acılar yalnızlığa dair.
Sorsan gıkı çıkmaz kimdir faili
Henüz kuşlar uyanmamış, tan yeri ağarırken
uzun yol şoförü yorgunluğuyla çıksam karşına
Boğazlı kazağımdan anlasa kuzeyden geldiğimi
güneyde ilk açan çiçeği andıran gözlerin…
Sana "Merhaba" derken
İpi kopmuş uçurtmanın ardında hüzünlü yüzün
Daha kaç masum hayal yıkılacak
bulunamadıkça yoksulluğa çözüm.
Her doğum,
ölüme bir adım daha yaklaşmaksa ülkemde
Dur gitme
birazcık yüreğinde kalabilir miyim?
Bilmem, nasıl dile gelir yalnızlık
Her gece garsonlar soruyor
"Karşındaki sandalye boş ise alabilir miyim?"
Kapattım dilimi mutluluğa,
iltifatlarımı dudaklarıma gömdüm
Sizin sevda dediğiniz yerdir mahşerim
Ben cehennemi burada gördüm
Sırattan geçirseniz, dünyaya düşerim!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!