Anladım ki
seni tertemiz sevmekle cezalandırmış beni hak.
Hangi cehennemi yaşattıysa eyvallah...
Anlamazsın ama,
yine de iliklerime kadar senim!
Yanan var
sen ayrılıklardan yanasın
Yaram var
dokunma kanasın...
Masumiyetimin katiliymiş bakışların
Ses etme
Aklının ucundan geçmediğimiz insanların
yüreğinde aşka ibadet ettik
Belki de onların denizinde
kağıt gemilerden ibarettik
Aslında çektiğimiz her acı
Mutluluk, ödünçtü bize
sokakta saklambaç oynayan çocuklardan...
Gittin
Ayrılık yükü ağır
Şimdi önüm arkam
sağım solum hep kahır...
Aşk denen temiz duyguyu yerle bir edip
gelip geçerken uğradılar ayaküstü
Yaralar merhemlere
Vicdanlar merhamete
Tanrılar sevaplara küstü...
Bende hep kız çocuğuydun
şimdi ellerde kadın
Kimi memnum edebilir ki
gülümsediğinde tadın?
Bende hep kız çocuğuydun
şimdi ellerde kadın
Kimi memnum edebilir ki
gülümsediğinde tadın?
Leyla´ya yorulmuş sevdaların gölgesi,
Mecnun´un yaslandığı ağaçtım belkide
Gelene han,gidene yandı ömrüm
Ve her sevene kan(dı) gönlüm...
Bendeki yerini merak edersen bir gün
Saçlarıma ak düştüğünde
Bülbül güle küstüğünde gel.
Gel ki dinsin yüreğimdeki fırtına
Dön ki gör,
sensiz kaç zemheriden sağ çıktığımı...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!