Gece olunca
Şairinden nefret eder kalem kağıt
Onları da alet etti sevdasına
Hep çile, hep ayrılık hep ağıt...
Bana baktığında An
başını çevirdiğinde bir Aydın
Hasretin uyutmuyor
geceye günaydın...
Aramızda saliselerden kilometreler var
Geçmişteki acıların genel toplamıdır,
herkesin deli gibi aşık olmak isteyip de
yüreğine kimseleri sokmaması...
Sevgisizlik sinsi bir ölümken
ecelden hiç korkmaması.
Hoşumuza giden yalanlar geçiyordu gözlerimizin önünden,
gerçeklere kör baktık.
Yüzümüz bile kızarmadı, helale haram kattık...
Çürük tarafı gizlenmiş pazar tezgahlarındaki meyvelere benziyorduk
yaralarımızı gizliyor, makyaj yapıp vitrine koyuyorduk bedenlerimizi
Sen şimdi köfte tadında ağız dolusu kahkahayı sevda sanacaksın.
Henüz hayallerin taze
Yanılacaksın!
Oysa şairler yaslıdır
Yine de söz veriyorum
Alfabedeki bütün harfler
firari bir sevdanın sorgusunda
Gerçekten sevmiş miydin diye sorsam,
soru işareti cevap bulamama korkusunda...
Hangi eski aşka nokta koyup geldin gönlümün üryan ünlemine?
Bazen bir mutluluk kaçırır insan,
belki de Kader
Bazen bir kadeh taşırır insan,
belki de Sabır
Bazen bir avuç kalbe küser insan,
belki de Dünya
Gidersen,
sevdalara ektiğimiz tohum,
büyüyünce darağacı olacak...
Aşka küsecek Rapunzel
saçlarını yolacak...
Hep yanlışa meyilli gönlümüz
Kimimiz mutluluğa aç
Kimimiz sevgiye tok
Hayallerimiz masum
Kalplerimizde zehirli ok
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!