Aslında biz
kendi bedenimizde başkasının kalbini taşıyoruz.
Bu yüzden adını aşk koyup,
sahibini arayarak yaşıyoruz.
Terk edenlere sitem ettik sürekli
Sorsalar hala hafızamızda
çekip giderlerken saat kaçtı?
Hep kırmızı başlıklı kıza hak verdik
Oysa Kurdun'da karnı açtı
Tavuğu esirgemedik
gelecek olan kazdan
Yine istediklerimiz olmayacak,
küseceğiz hayata birazdan
Kışı hiç sevemedik mesela
Memnun da olamadık bu yazdan!
Belki sen gözlerini açarsın diye oldu sabah.
Belki sen ondan daha sıcaksın diye
kıskanıp doğdu güneş
Belki de sen gülümsedin diye küsüp battı
Seni kainatla kıyaslamak ise
bana yalnızlık kattı
Çok uzak, çok eski bir türkü gibisin
Her gece yeniden başlarım eski hüznüme
İlk kadehim
son dublemin dibisin.
Gözlerin papatyaların özü
Sana aşkla bakmayanın
harama dönüktür yüzü
Sevdana düşmeyen ne bilsin?
Dağı tepeyi düzü...
İnsan sana aşık olunca
sevdasını neden gizlesin?
ismindeki her harfe
gonca güller dizmesin?
itiraz istemem
Her sonbahar bir şairin hüzünlü düşüdür
İçini sızlatan ayaz değil
veda ederken son görüşüdür...
Bak
yine döküldü yapraklar, soldu Gül
Darda mısın
darda mısın?
üzüm bitti bağda mısın?
Hala beni seviyorsa
hiç boş yere ağlamasın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!