Kor Gibi Yakıpta Git Şiiri - Erdoğan Çam

Mademki bu aşkı yük sayıyorsun,
Ardına bakmadan, iz bırakma git.
Mademki sesimi duymaz oluyorsun,
Fırtına kopar da, sessizce git.

Bütün anıları yakıp da öyle,
Kalbimi yerinden söküp de öyle,
Gözümden yaşları döküp de öyle,
İçimde bir enkaz bırak da git.

Bahaneler bulma, suçlama beni,
Gidecek olanın kalmaz güveni,
Unut gitsin seni candan seveni,
Aşkımı sinene sarıp da git.

Sitemim sanadır, kadere değil,
Ömrümü tüketen o derde değil,
Bu sönmüş ateşe, bu küle değil,
Gönlümü kor gibi yakıp da git.

Dönüp de bakarsan yolun uzar yar,
İçimde dinmeyen bir sızı sızlar,
Gökten dökülürken dilsiz yıldızlar,
Karanlık geceye karış da git.

Sanma ki bu gidiş bir son olacak,
Açtığın yaralar bende kalacak,
Sanma ki yerini bir başkası alacak,
Gelecek günleri çalıp da git.

Aklına gelirse geçirdiğimiz dün,
Farz et ki yaşanmadı, kayboldu o gün.
Gözümde bir bulut, dilimde düğüm,
Feryadı göğsüme basıp da git.

Adını anarsam dilim kurusun,
Sen ki bu sevdanın katili oldun.
Gül açan bağımda sararıp soldun,
Son bahar rengini verip de git.