Hatırla Beni Şiiri - Erdoğan Çam

Bir gün anlarsın;
Meğer en derin sessizlik,
Söylenmeyen "kal"mış.
Ben giderken kapanan kapı değilmiş acı,
Ardından hiç açılmayanmış.

Bir gün yorulur yüreğin,
Gülüşlerin omzundan düşer.
Kalabalıklar içinde üşürken,
Ellerini uzatacak bir sıcaklık ararsın...
İşte o gün,
Hatırla beni.

Bir gün yağmur vurur camına,
Sanırsın gökyüzü ağlıyor.
Meğer damlayan bulut değilmiş,
İçinde yıllarca susturduğun vicdanınmış.
Gözlerinden akan her damlada,
Hatırla beni.

Bir gün aynaya bakarsın;
Yüzün aynı, gözlerin başka.
Zaman senden hiçbir şey almamış gibi görünür,
Ama sevdiğin adamı senden almıştır.
İşte o bakışta,
Hatırla beni.

Bir gün gecenin tam ortasında,
Uykun kaçar sebepsiz.
Bir isim dolaşır dilinin ucunda,
Söylemeye cesaret edemezsin.
Boğazına oturan o düğümle,
Hatırla beni.

Ve ben...
Belki çoktan toprağın sessizliğine karışmış olurum.
Belki adımı rüzgâr taşır uzak şehirlere.
Sen ise yalnızlığın en derin yerinde,
Bir "keşke"ye sarılıp ağlarsın.

İşte o zaman...
Beni değil,
Sana ömrünü veren sevgiyi hatırla.