KIz:
Ana, kınamı yakma, elim yanıyor,
Bu gece odama gurbet siniyor.
Herkes “Gelin oldun” deyip seviniyor,
Benim çocukluğum sende kalıyor.
ANA:
Kızım, kınan değil, bağrım yanıyor,
Gülüşün bu evden alıp gidiyor.
El kapısı seni benden istiyor,
Benim iki kolum sensiz kalıyor.
Kayıt Tarihi : 5.09.2026 07:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!