Kız Meselesi Şiiri - Ömer Yücekaya 2

o vakitler
okul bize Guantanamo
biz “matematik sevmeyenler” koğuşunun
siyah önlüklü mahkumlarıydık

Escobar gibi uluslararası falan değil
tamamen yerli ve milliydik

bitimiz kadar sevmiyorduk okulu
tabi -okul bana göre değil diye
anne-babamıza diyemiyorduk
çünkü o zamanlar “bana göre değil” diye
bir şey yoktu
vardıysa da tokatla terbiye edilmişti

ama özgürlük…
terbiyenin çok üstünde bir şeydi ve
bizim için özgürlük
okuldan kaçmak demekti

okuldan kaçtıkça
mütemadiyen evle papaz oluyorduk
annemin elinde terlik
-kör olmayası seni gibi bedduaları
çoğu zaman benim kapıyı çarpıp
bir daha gelmemek üzere
evden kaçmamla bitiyordu

-bu evden kaçmaların sonunda
annemin beni eliyle koymuş gibi buluşu ve
terliğin tabanının kaç numara olduğunu öğrettiği kısmı es geçeyim

kaçmak dediğim de
öyle ahım şahım bir şey değildi
boş bir arsa da
bir totemin etrafında toplanan
Kızılderililer gibi toplanıp
aklımız sıra geceye artistlik yapıyorduk

ki biz o zamanlar kovboyları
masum sığır çobanları
kızıl derilileri ise…
kafa derisi yüzen vahşiler biliyorduk
bunun tersi olduğunu
yıllar sonra farkına vardık ya
buda bizim ayıbımız olsun

Dalton kardeşlerden
Avarel Dalton gibi
onca uzun boylu abinin yanın da
ben Joe Dalton gibiydim
gök gözlü
lepiska saçlı bir bücürdüm

ileriki yıllarda
çoğu abiyi boyca solladım ama konu burada
benim boyum değildi

benden büyük abilerin
ateşin başında anlattığı şehir efsanelerini
masal dinler gibi deliksiz dinler
o absürt hikayeler hiç bitmesin isterdim

oysa…
abiler başka hiç dertleri yokmuş gibi
çoğunlukla kız meselesini konuşur ve
her konuşmanın başı -abi var ya diye başlar
sonu -of ulan ofla biterdi

bu kız meselesi nedir acaba diye
merak ederdim
sen daha küçüksün anlamazsın derlerdi

anlamıyordum da…
mahallenin kızlarını tanıyordum
hepsi de kedigiller familyasının patisiz bir türüydü abilere ne yapabilirlerdi ki
bir türlü aklım almıyordu

sonra çok sonn raa…
büyüdüm
gölgesiz
duldasız
babasız
büü yüü dümm

bıyıklarım terledi
sesim kalınlaştı
patisi bile yok dediğim kızların
patisi değil de pençeleri olduğunu
aşk denen o dipsiz kuyuya
bodoslama düştüğüm zaman fark ettim

o abilerin
ikide bir neden -off ulan off çektiğini işte
o zaman anladım

-off ulan off