Kıvılcım Şiiri - Ozan Oğuz

Berrak bir yağmur sarar
İçine kök salan güneşi:
Dokunur çağların örsü
Saçlarının kıvılcımına
Erir sırtında tan yeri
Dokunmaz saçlarına-

Dehlizler söner bir bir
Saf bir ışık göçer gözlerinden
Sesleri yitiren yankılar
Çağlar sonsuzluğun vadilerinde
Cenneti çağırır durur
Saklı olduğun yerde

Begonyalar sızar
Kızıl göğün yarığından
Göksel ezgiler çalınır
Dünden sürülen zamanlara...
Dağılır dört bir yana
Bizden çalınan rüzgârlar

Ve gecenin havzasında
Hatıran, kor gibi yanar-

Gün söner ufukta
Karanlık suya eğilir gök
Uzaklarda bir ışık kalır-
Hangi kayıp düşe çağırır bizi
Bizden geriye kalan yakamozlar?