Kendimle geçinemiyorum
Ne zaman kessem kıyısından köşesinden kendimi
Bıçağın en kör tarafı denk gelir
Gerdikçe gerer konuşmak, sonra suratım asılır
Düşerim düşlere, ses kalabalığında
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




insanın kendisi ile geçinememesi zor bir yaşam şeklidir ancak vicdan muhasebesi yapan her şahıs zaman zaman kendisi ile çelişir çünkü olmalsı gerekenle olanlar arasında arafta kalır engel olamadığı olgular karşısında kendisini sorumlu addeder kutluyorum
Kendimi testlere soktum bazen şu öz eleştiri dedikleri
Herkesle iyi geçiniyorum sorun sıkıntı yok
Buldum galiba
Ben kendimle geçinemiyorum
Bazen İlyas salman gelir aklıma hababamdan
Oğlum silah mı dayıyorlar ensene yazma
Gül bahçe solar,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, güzel bir sorgulama şiiriydi kutlarım
Bir insanın etrafında çekişme, hesaplaşma olduğu sürece, bu huzursuzluk insanın kendisine de yansır. Sonuçta; top yekün bir çekişme başlar. kalemine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta