Ragıp Şiiri - Özge Özgen

cümle istilâsına karışırken kimi yüzler
bileğim kırıldı, bir gün
bir gün sessiz harfleri sildim alfabeden
kekeme sabırlar doladım kalbime
okumayı çok zor öğrendim
apoloji dersleri aldım annemden
ragıp bana tırnak izlerini göster

bir gün kocaman bir "o” harfi bıraktım otların içine
dedim: dal kırılır, nehir kurur,
yaprak çürür;
dedim: demir pas tutar
tavanlar nem, kurtlanır insanın içi de
ragıp bana takma dişlerini göster

sonra dutun dalına iliştirdiğim şiirlerimi
kıstırıp bir kenara
suya yansıyan gölgemi konuştular hep
şelaleye, el çırptım
kırmızıya kulak kabartım
zaman üvey bir lacivert gibi davrandı bana

şimdi pedofili bir ünlemde durmak çok zor
çok zor antipati bir pensiero’yle
sevişmek
ragıp bana söz kökünü göster
bilyelerim senin olsun.