Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Kervancılar yolda ayak sürüdü
Yaylaları kara duman bürüdü
Derelerden kirli sular yürüdü,
Yağmur hasta toprak hasta dağ hasta.

Kalem gibi kaşlar gözleri kara

Birgün devran dönecek,
Çağlar Türkün yazacak.
Bütün mumlar sönecek,
Dağlar Türkün yazacak.

Vatan için canın vermeyen insan,
Ne kardeşim olur, ne arkadaşım.
Düşmanla savaşa girmeyen insan,
Ne kardeşim olur, ne arkadaşım.

Allahı sevmeyen, yüzü gülmeyen

Bir nefes gibi
Solurum seni
Size söyledim,
Üzmeyin beni!

Yere gün düşer

Savaş bizim için düğün
Öğün Türk milleti öğün
Kadın erkek artık sevin,
Yiğitler Çanakkale'de.

Yedi düvel toplanmış boğazı geçmek ister
Son İslamın Ordusu sana Dur! Diyor mister
Çanakkale Geçilmez! Gel de gücünü göster
***Türk Milleti kararlı her oyunu bozacak
***Tarihler bu destanı Çanakkale yazacak!

Torunum Göksu Aybike'ye...

Maziye bakarsan kahraman yazar,
Malazgirt’te otağ kuran han bizim.
Şehitler Cennet’te yanlışa kızar,
Toprağın altında yatan can bizim.

Kendini hor görme hey Anadolum,
Namus bizim Şeref bizim Şan bizim.
Zaferlere gider hep benim yolum,
Vatan bizim bayrak bizim Can bizim.

Ana dilim ana yurdum
Dağlarına ordu kurdum
Hainlere karşı durdum,
Vatanıma canım feda!

Bizim sevdamızı yazmak istersen,
Bayrağı sevene canımız kurban.
Bütün oyunları bozmak istersen,
Vatanı sevene canımız kurban.

Atadan armağan bu güzel vatan