Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Huzur nerde deme;
Sen varsın ya gülüm
Huzur her yerde!

Bahar gelir yurduma;
Ağaçlarda türlü çiçek

İlk rüzgarın estiği gece
Gecenin sesini dinlemeli.

İlk yağmurun yağdığı gece

Benim için bir Türkü söyler misin be gülüm
Senin için yıllardır çekiyorum hep zulüm
Ateşlerde yanmışım savrulacak bir külüm,
Kor gibi içten içe yanıyorum İnan ki!

Gökte uçmak istesem kanatlarım kırılır

Kar yağarmış saçaklardan,
Yağar dersem inanma sen!
Buz erirmiş sıcaklardan,
Erir dersem inanma sen!

Gül kokarmış yanaklardan,

Bırakıp gitme beni,
Dedim sana insafsız.
Unutmam asla seni,
Dedim sana insafsız.

Bahçende güller açsın

Hatır gönül yıkma derler,
Yıkılınca yapılmazmış.
Soğuk suyu katma derler,
Pişmiş aşa katılmazmış.

Devran döner başa gelir

Elin kalem tutuyorsa
Vatan sevdasını yaz
Sebebini soranlara?
İçindeki insanları yaz.

Dünyayı severim ahiret için
Ahiret dediğin bu dünya için
Yanlış yola gider insanlar niçin?
İnsan kimdir diye bir kere düşün!

İnsanlar gördüm allı yeşilli
İnsanlar gördüm çok tatlı dilli
İnsanlar gördüm yalan dünyada,
İnsanlar gördüm yaşar rüyada!..

Zaman geçti yolun sonuna geldik
Yalancı dünyada ağladık güldük
İnsanlığı dersen hep bizden bildik,
Sorarım sizlere insanlık nerde?