Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Analar dünyanın gonca gülüdür
Yunusun sevgisi Mevlam dilidir
Bereket baharda yağmur selidir,
Unutursam bunu kanım kurusun.

Güzellik gönlümde yanan ateştir

Ala dağlar ötesinden
San verdiler geliyorum.
Esaretin gür sesinden
Can verdiler geliyorum.

Sevdiğim yollarım yakında bile,
Ansızın gelirim kapıda bekle.
İstersen olurum emrinde köle,
Bir gece gelirim kapıda bekle.

Günü geldiğinde dönmezsem eğer

Ne ağladım ne güldüm
Ne öl dedin ne öldüm
Çağırdın sana geldim,
Kal dersen kalacağım.

Kıyametler kopsa da gidiyorsun sefere,
Sen dünyaya bedelsin kahraman Türk Askeri
Asırlardır durmadan yürüyorsun zafere,
Sen dünyaya bedelsin Kahraman Türk Askeri.

Karada denizdesin gökyüzünün hakimi

Bütün bu olanlar,
Senin yüzünden..
İnsanlar uykuda,
Yeryüzü sakin.
Bir itler uyumaz,
Bir de ben böyle! ..

Bekliyorum yıllardır gelecek sabahlara
Eyvallah diyemedim çekilen o vahlara
Seni unuttum sanma unutmadım sevgili
Gittiğin günden beri düşmüşüm yataklara

Kalbimi çalan sensin, gönlümü alan sensin

Kara bahtım kem talihim gülmedi
Kader dedim yaralarım sızılar.
Kadir kıymetimi kimse bilmedi,
Yine deli gönül seni arzular.

Ağarmış saçlarım tutmaz elimden

Buğday başaklarında nimet olan taneler
Sizi öpüp başıma hemen koyasım gelir!
Tarhana çorbamıza lezzet katan naneler,
Bir kaşık tarhanayla hemen doyasım gelir!

Dağlardan esen rüzgar gönlümü ferahlatır

Saçlarını tel tel örmüş
Kaşlarına kömür sürmüş
Seni seven ismin görmüş,
Kaderimde sen yazılı.