Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Seni ne çok özlüyorum
Yollarını gözlüyorum
Yetti artık gel diyorum,
Bekliyorum gelmiyorsun!

Yazımı kışa çevirdin

Elimde silahım başımda şapkam,
Ben askerim anne; Vatan beklerim.
Yurdumda yaşayan çekmesin hiç gam,
Ben askerim anne; Vatan beklerim.

Dinimin emridir insana saygı

Kim bilir
Belki de;
Gün gelir,
Ben giderim!

Kim bilir

Yaralarım derin olsa,
Açmam açandan değilim.
Namertlerin köprüsünden,
Geçmem geçenden değilim.

Kötülere çatma derler

Yıllarca aradım bulurum diye,
Ceviz ağacında kargayı gördüm.
Silahımı çektim vururum diye,
Yükseklerden uçan turnayı gördüm.

İhaneti sezdim faka basmadım

Bulutlar karardı gökte yağmur var,
Yerde Kızılırmak coşar mı coşar.
Bereket çoğaldı elde hamur var,
Selde Yeşilırmak taşar mı taşar.

Bir uçtan bir uca dağları aşsam

Yaşıyorum hep rüyada
Gerçeği bulmak kararım
Dört kapılı bu dünyada
Beşinci kapı ararım.

Kemal DOĞANAY

Kalbimde açılan derin yarayı,
Sar desende bile sarabilmezem.
Gurbet dedikleri açar arayı,
Kar desende bile karabilmezem!

Ağaçlar gül açsa, yapraklar gazel

Gözlerin kömür karası,
Bakar mısın diyemedim!
Gönlümde hicran yarası,
Yakar mısın diyemedim!

Ellerine kına yakmış

Fildişi taraklarda taradım saçlarını
Yaşadığım yılları bir mateme döndürdün
Benim için mi yıktın o hilal kaşlarını?
Acımadın halime ocağımı söndürdün
Fildişi taraklarda taradım saçlarını