Söylemeyin anneme buralarda garibim,
Garibin ekmeğini bölmek istemiyorum.
Bilenlere sorsunlar bu dünya da ben kimim?
Bu acılar içinde gülmek istemiyorum.
Ateşler de yanarken can bedende üşüyor
Bir cananın yollarında,
Uyudum uyandım sabah!
Ben yarimin kollarında,
Uyudum uandım sabah!
Döndüm yeşilden sarıya
Düşler mi gerçek değil ben mi sevdalı kuşum
Önümde dağlar gibi dik duruyor yokuşum
Siz mi görmüyorsunuz yoksa ben mi sarhoşum,
Bana söyleyin artık bu nasıl iş aynalar!
Ateş sarmış bacayı duman göklere çıkar
Ver elini Tokat diyen,
Ellerine kurban ol sen!
Zile’miz de güzel diyen,
Dillerine kurban ol sen!
İnsem kaleden aşağı
Allah verdi ise sebebi vardır
Dünya dedikleri kimine dardır
Geçimi sorarsan fakire zordur,
Bu işlere akıl ermiyor Kardeş!
Top yuvarlak dersen vuranlar uzun
İçimde heyecan doruğa çıkar,
Güneşim doğacak dediğin zaman.
Göz yaşım sel olur önüme akar,
Yağmurum yağacak dediğin zaman.
Kan sıçrar beynime gözüm kararır
Altmış yıldır bu hayatın içinde,
Koşuyorum koşuyorum yoruldum.
Hep kendime sordum neden niçinde,
Şaşıyorum şaşıyorum yoruldum.
Geceyi gündüze kattım çalıştım
“Tokat bir bağ içinde
Gülü bardağ içinde
Tokat’tan yar sevenin,
Yüreği yağ içinde! ”
Diyeceğim diyemedim!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!