Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Kemal Doğanay

Yandı gülüm keten helva,
Helva yandı dara düştüm!

Dağa gittim odun kestim,
Odun yandı kora düştüm!

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Göz yaşlarım sel oldu,
Ağladığım boşuna!
Başıma karaları,
Bağladığım boşuna!

Nehir olup dağlarda,

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Yanımda babam
Evimde sobam
Sırtımda abam
Durmadan çabam
MERHABA!

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Benim de başımda esecek rüzgar,
Fırtınası başka, borası başka!
Benim de evime yağacak o kar,
Gelişinden belli havası başka,
İnsan mesut olur gelince aşka!

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Benim yüreğim de ateş yanıyor,
Tutuşur tutuşur KOR olur şimdi.
İçimiz de doğan güneş oluyor,
Kavrulur kavrulur BOR olur şimdi.

Dünya durmaz döner kendi kendine

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Baharın geldiği nisan günleri
Ben günleri,günler beni çok sever.
Deste deste gelen taze gülleri,
Ben gülleri,güller beni çok sever.

Bülbüllere yol gösteren çiçekler

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Bu dünyaya geldik biz de gideriz,
Giderken hesabı öderiz birgün.
Nice canlar gitti geri dönmedi,
Dönünce hesabı öderiz birgün.

Saray dedikleri sırça bir camdır

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Ozan gönlü veli olur
Veli gider deli olur
Aşıkların dili olur,
Ozan demek veli demek!

Ozan gönlü ani coşar

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Gitme kal desen de uzak illere,
Yolcuyum yanında kalamıyorum!
Destan olsam bile her gün dillere,
Sözlerinden bir pay alamıyorum!

Bırakıp giderken sorma nereye?

Devamını Oku
Kemal Doğanay

Şair olsam mısra mısra
Şiirleri dizer idim.
Ressam olsam dağa-taşa
Yar resmini çizer idim.

Yazar olsam sayfa sayfa

Devamını Oku