Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Saatin yediyi vurduğu zaman,
Ararım ben seni söyle nerdesin?
Gece oniki de durduğu zaman,
Ararım ben seni söyle nerdesin?

Vatan yaşadığım altımda toprak
Zafer kazandığım şanlı al bayrak
Barış elimdeki zeytinden yaprak,
Türkiyem Vatanım Güzelim Ülkem!

Üç tarafı deniz dağları yüksek

Seni ne çok özlüyorum
Yollarını gözlüyorum
Yetti artık gel diyorum,
Bekliyorum gelmiyorsun!

Yazımı kışa çevirdin

Kim bilir
Belki de;
Gün gelir,
Ben giderim!

Kim bilir

Elimde silahım başımda şapkam,
Ben askerim anne; Vatan beklerim.
Yurdumda yaşayan çekmesin hiç gam,
Ben askerim anne; Vatan beklerim.

Dinimin emridir insana saygı

Yıllarca aradım bulurum diye,
Ceviz ağacında kargayı gördüm.
Silahımı çektim vururum diye,
Yükseklerden uçan turnayı gördüm.

İhaneti sezdim faka basmadım

Yaralarım derin olsa,
Açmam açandan değilim.
Namertlerin köprüsünden,
Geçmem geçenden değilim.

Kötülere çatma derler

Yaşıyorum hep rüyada
Gerçeği bulmak kararım
Dört kapılı bu dünyada
Beşinci kapı ararım.

Kemal DOĞANAY

Kalbimde açılan derin yarayı,
Sar desende bile sarabilmezem.
Gurbet dedikleri açar arayı,
Kar desende bile karabilmezem!

Ağaçlar gül açsa, yapraklar gazel

Bulutlar karardı gökte yağmur var,
Yerde Kızılırmak coşar mı coşar.
Bereket çoğaldı elde hamur var,
Selde Yeşilırmak taşar mı taşar.

Bir uçtan bir uca dağları aşsam