Kar kış demeden yollara
Düşen bütün çocukların
Emeğini zayi etme,
Yalvarırım Sen Allahım!
Annelerin, babaların
Dağları taşları çiçek kokuyor,
Dile gel hey Anadolum dile gel.
Çocuklar okulda kitap okuyor,
Dile gel hey Anadolum dile gel.
Gözümün gördüğü her yerde sen var,
Sen benim gönlümde açan çiçeksin.
Yüzümün döndüğü her yerde sen var,
Sen benim gönlümde açan çiçeksin.
Bahçemizde güzel çiçekler açmış
Aklından hiç çıkarma bu dünyanın sonu var,
Sen bilirsin deyince dövüş kavga olmazmış.
Her gelen gider birgün insan oğlu gözü dar,
Sen bilirsin deyince dövüş kavga olmazmış.
Kavgaları suya yaz çabuk silinsin gitsin
Bu işin sonunu görmek kolayda,
Aklıma geleni sen bilmiyorsun.
Yaşadığım bunca günler olayda,
Aklımda kalanı sen bilmiyorsun.
Bağrıma saplanmış kanlı bir bıçak,
Gücün yetiyorsa gel de sen çıkar!
Tabip el atarsa çıkarır ancak,
Gücün yetiyorsa gel de sen çıkar!
Yetime sordun mu neden babasız
Nar tanesi, nur tanesi
Annesinin bir tanesi
Evimizin son hanesi,
Ne güzelsin sen çocuğum.
Gülmeyen yüzler gülecek bir gün
Görmeyen gözler görecek bir gün
Beklenen günler gelecek bir gün,
Yarabbi bizler, sana muhtacız..
Sana sevdamı yazdım
Makış nakış işledim.
Dediler nerde kaldın?
Sokaklarda kışladım.
Gül kuruttum dalında
Garipler dağının dumanı çoktur,
Uyan artık gönül sana söylerim.
Dinim yok diyenin imanı yoktur,
Uyan artık gönül sana söylerim.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!