Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Kara kaşlım kara gözlüm,
Sana sözüm var demedim.
Yere bakan sen ay yüzlüm,
Sana sözüm var demedim.

Gül dalında gonca oldun

Güvercinler karga gibi ötüyor,
Seslerini bilemedim Emmoğlu.
Dilimin ucunda tüyler bitiyor,
Doya doya yiyemedim Emmoğlu.

Meclisi sorarsan karıştı derler

Yazım kışım yok demiştin,
Bahar gelsin sana yeter.
Benim derdim çok demiştin,
Yüzün gülsün sana yeter.

Bunca yılın boşa geçti

Haram lokma yiyerek
Türlü gömlek giyerek
Müslümanım diyerek,
Utan Müslüman Utan,

Bazen yazım bazen kışım
Ocaklarda hep yanmışım
Havalara aldanmışım,
Derdim yoktur sanma sakın!

Yalınayak başım açık

Yağmurun toprağı
Sarması gibi
İnsanın huzurda
Durması gibi

Takımda yıldızlar

Ak ellere kına yakmış,
Gezer durur Sarı Gelin.
Kulağına küpe takmış,
Gezer durur Sarı Gelin.

Nede güzel gözleri var

Biz davayı satmadık,
Satanlara yuh olsun!
Bozuk maya katmadık,
Katanlara yuh olsun!

Gün olur mevsimler kışa dönerse,
Ben de bu dünyayı satar giderim.
Gönlümdeki yanan ateş sönerse,
Ben de bu dünyayı satar giderim.

Kalmadıysa eğer gözlerimde yaş

Önüme koyduğun bunca güzellik,
Yetmedi sayarım çeker giderim!
Sen de aradığım bütün özellik,
Bitmedi sayarım çeker giderim!

Tur Dağı’na çıksam gürür mü Musa?