Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Ben şairim sen de şiir,
Seni yazar dururum ben!
Şiirime söz edeni,
Kalemimle vururum ben!

Kemal DOĞANAY

Şiir yazmak benim işim,
Şair olmak ne haddime.
Ağrır durur bazen dişim,
Şair olmak ne haddime.

Kalem elde yazıyorum

Hasret kaldım saçlarının teline
Kurban olam konuştuğun diline
Herkes hayran o incecik beline,
Burcu burcu kokuşunu özledim.

Sorarlarsa sebebini söyleme

Altaylar'dan başlar yolum
Dört bir yanı sarar kolum
Ayağa kalk Anadolum,
Özüne dön! Özüne dön!

Sen ki dağı taşı deldin

Adın yoksa şanın vardır
Şanın yoksa kanın vardır
Kanın yoksa canın vardır,
Her gün başka oyun ister.

Güvendiğin şu dağlara,
Kar mı yağdı Ozan Arif?
Gelecekte bu çağlara,
Kar mı yağdı Ozan Arif?

Başındaki bayrak senin

Verdiğim öğüdü unutma beyim,
Ne alırsan al da sakın ah! alma.
Atalardan kalma güzel bir deyim,
Ne alırsan al da sakın ah! alma.

Anneyi babayı hiç üzme derim

Sakın yalan deme doğru var iken,
Doğru bükülürde kırılmaz derler!
Mevlam yardım eder sana yar iken,
Kafa yumruk ile yarılmaz derler!

Hak yerini bulur sonunda er geç

Öyle sözler ettim duyanlar ağlar,
Kendimle barışık sanmayın sakın!
Bize baş kaldırır o yüce dağlar,
Yalancı sözüne kanmayın sakın!

Mecnunun çöller de gözü kararmış

Gizli sırlarımı beyan eyleme,
Gönülden gönüle yol vardır gider.
Sır dediğin sözü sakın söyleme,
Gönülden gönüle yol vardır gider.

Dostum diyenlerin sözüne kanma