Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Sen şiirsin ben şairim
Satır satır yazıyorum.
Hak Yolunda benim yerim
Sana neden kızıyorum?

Açılır Hak’kın Kapısı,
Demedim mi sana Nazlım?
Topraktan insan yapısı,
Demedim mi sana Nazlım?

Bahçemde ki güller soldu

Yağmur damlaları sürüyorum yanaklarıma
Yıldızlar takıyorum bayraklarıma
Gözlerimde bir ışık
Bu günlerde diyorum;
Kafam karma karışık!

Güneş gözlüğü taktık,
Yolumuz aydınlansın diye.
Önümüz daha da karardı,
Sordum neden?

Kaz gölünde kazı gördüm
Leylek tutan tazı gördüm
Suda yüzen yazı gördüm
Gelin buna yalan deyin.

Köprü başı derler durak

Yazdığım yazı değil
Çaldığım sazı değil
Gideceğim buradan,
Gönlümüz razı değil.

Kimi atlı kimi yaya,
Yapılacak Kurultayda.
Gelecekler hepsi toya,
Yapılacak Kurultayda.

Kurtlar Sofrası’nda itler ürüyor,
Bu işin hesabı sorulmalıdır.
Vatanını seven birlik yürüyor,
Düşmanlara karşı durulmalıdır.

Çekin kılıçları şahlansın atlar

Yıllardır ayrıyız sormadın neden?
Gel artık yanıma kurban olduğum.
Sen oldun yıllardır buradan giden,
Gir artık gönlüme kurban olduğum.

Kaf Dağının başı dumandır kardır

Beyaz görme karalıyım,
Gözüne kurban olduğum.
Ben yürekten yaralıyım,
Sözüne kurban olduğum.

Mevlam için yanar bağrım