dünyada artık kimse o dili konuşmuyor
sadece ben
onu da tam sayılmaz
bazı kelimeler önce eşyaları terk etti
sonra insanları
ekmek vardı
adı yoktu
yağmur vardı
adı yoktu
bir süre
unutmamak için
bildiğim her şeyi yüksek sesle söyledim
taş
su
anne
dön
bekle
sonra fark ettim
söylemediğim şeyler
daha hızlı kayboluyor
eski defterin son sayfasında
bir kelime kaldı
buraya yazabilirdim
ama siz okuyamazdınız
ne anlama geldiğini ben de tam bilmiyordum
yalnızca
çocukken
birine giderken değil
geri dönmesini isterken söylerdik
birkaç gün söylemedim
cebimde taşıdım
arada çıkarıp baktım
harfleri bile
giderek yabancılaştı
sonunda söyledim
hiçbir şey olmadı
dünya yerinde kaldı
ben de
ertesi sabah
kelimeyi hatırlamıyordum
o günden beri
birinin geri dönmesini istediğimde
ne söyleyeceğimi bilmiyorum
Kayıt Tarihi : 17.09.2026 03:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!