Yetmiş bir yıl doğal göz ile baktım hayata
Bundan sonra yapay göz ile bakayım dedim...
Yaratıp da sahiptir ilmiyle kâinata,
İzin verdiklerinden ben de yardım istedim...
Yapayı da farksızdı,doğalı kadar netti...
Baktığım dünya fâni...değil gördüğüm gerçek...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta