Meyvenin tazesini seversin zehir senin ekmeğin
Koskoca tarihi asmışsın kulpuna bir paslı demirin
Kendinden söz etme bana sende kalsın sendeki çirkin
Sen kızıl canavarın eserisin, o da senin eserin
Millet çığlık atar sen kahkaha ile gülersin
para bol, ciğer bol zaten koltuk yumuşak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta