Soğuk, kapkaranlık kış gecelerinde, sokak lambası hüzünlüdür içi titrer
Zavallı yapraksız ağaçlar yorgun ve kırılgandır, her an seni korkuya iter
Düşen kar taneleri onurludur, incitmez üzerine konduğunu yokluğu tercih eder
Esintiler düşleri yerle bir edip ezer geçer, ölümü özletir her sefer
Perdeler kapalı, ışıklar sönük, yaşam çaresizdir, gölgeler sahibine düşman
Hanlar yolcuya kucak açar, toprak tetikte varlığı ölüye armağan
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta