Kalbim tartıya koysam seni
İki yüz elli gram ya gelir ya gelmezsin
Yumruğum kadar bir şeysin
Ama işin büyük
Alanın öyle büyük öyle büyük ki
Dünyalar senin içinde
Vefasız sevgiliyi sen barındırıyorsun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu dünyadan göçüp gidinceye kadar
Beni terk etmeyecek tek dostumsun
Benimle varsın
Vefalısın sevdalısın
Her güçlüğü karşılayan tek varlığımsın
yureginize saglik........sevgi&saygilarimla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta