Kalan Mevsim Şiiri - Yücel Özkü

KALAN MEVSİM
Ağustos geçiyor sessizce,
Eylül kapıda, Ekim yolda;
Kasım yolun ucunda,
takvim yaprak yaprak eksiliyor.

Günler geçiyor avuçlarımızdan,
mevsimler bir bir değişiyor.
Bir rüzgâr dokunuyor zamana,
içimde bir özlem büyüyor.

Kasımın soğuğu yaklaşırken
şehir sessizliğe bürünüyor.
Dallar yapraklarını bırakıyor,
yüreğim seni bırakamıyor.

Aylar geçiyor, gök değişiyor,
mevsimler iz bırakıp gidiyor.
Günler sessizce uzaklaşıyor;
içimde bir mevsim kalıyor,
adı sen oluyor.

YÜCEL ÖZKÜ
21 Ağustos 2026/18:17