Emir Ergin Koç Şiirleri - Şair Emir Ergi ...

Anahtarı İçeride Bıraktım


Giderken büyük sözler söylemeyeceğim.
Adını söylesem
biraz daha kalırım.

Çok uzun sürdü sana doğru yürümem.
Kaç geceyi sabaha yamadım, bilmiyorsun, ,
Kaç kez kendimi yolda bıraktım.
Her adımda biraz daha eksildim;
Yine de kapına vardım ama; görmüyorsun.
Ben buna sevda diyordum.

Babam gecenin içinden ekmek çıkarırdı;
şehir uykudayken kızarırdı yüzü.
Un, saçına vaktinden önce kar olur,
ateş, bileklerinde bırakırdı bütün izini.
Sabah herkes sıcak ekmeğine uzanırken
babam çoktan tüketmiş olurdu gününü.

Ne ilaç ne tabip ister şu garip gönlüm,
Canımı günden güne yakanım gelsin.
Bir hiç uğruna geçti koskoca ömrüm,
Bedeni beyaz kefene saranım gelsin.

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

DOKUNMA BANA

Kaç geceyi sabaha kadar sırtımda taşıdım, bilmiyorsun.
Kaç kapının önünden kendimi içeri almadan geçtim, görmüyorsun.
Bir zamanlar seninle yaşlanmayı düşünürdüm;
şimdi aynı şehirde karşılaşmamak için yollarımı değiştiriyorum.

BEN SENİ ADAM BİLMİŞTİM

Ben bu ömrü güle oynaya geçmedim kardeşim,
Kaç sabahı kaldırım taşlarında eskittim.
Kaç kapıdan kovuldum, kaç sofradan aç kalktım,
Kaç sevdiğimi kendi ellerimle toprağa gömdüm.

BERİVAN

Hangi kervan taşır benim
Dertle dolu yükümü?
Yaradan mı vermiş bana
Bin dertle bitmez gönül hükmümü?

Bir Babanın Lunapark Gecesi

O gece şehir, günahlarını ışıklarla örtmüştü oğlum (Kızım),
Sen lunaparkı cennet sandın.
Ben bilet kuyruğunda beklerken
Cebimdeki son parayı değil,

Bir Sana Kavuşsam

Seni özlemek, içimde ağır ağır
korlanan bir ateşe benziyor.
Kimse dumanını görmüyor belki,
ama ben her gece biraz daha yanıyorum.

Ne çok yorulduk biz, sevgilim,
Hiç kimseye kalmayan günler içinde.
Ömrümüzü soğuk odalara astık,
Sevinçlerimiz soldu perdelerde.

(⁂)(⁂)(⁂)(⁂)(⁂)(⁂)(⁂)(⁂)(⁂)