Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

ağaçlar yorumsuzlaşacak biliyorsun
tarih de unutacak birgün yüzümüzü
kimbilir hangi takvimden kaçıncı yaprak kopmuş olacağız
ağustos güneşli vadilere ıslık olduğumuzu
kimseler bilmeyeck

geçmiş ağustos akşamları sana yanışım
sana dokunmadım içtim yıldızlardan sadeliğini
bir sokakla tanışmaktı
bilinmeyen bir evle karşılaşmak
uzak bir pencerenin hastalıklı ışığından medet ummak
gözlerinin yağmurlu anlamı

ikinci bir kimliğim var
yağmurun ilk kokusunun peşinde
paralayan kendini
işte susmamak karnem:
satır aralarında közlenmiş süreksizlik örneği
havalar soğurken izlemiş olduğum

yarın güneş bizim için doğacak küçüğüm
gözlerini dört aç dünyaya
belki uyuyan prensesler uyanacak
uzak yolculuklar var önümüzde belki
tan yeri ibibikleriyle söyleyeceğiz son şarkımızı
biz hep kemal sunal gibi iyimser olacağız

sonbaharın saçları öper hüznün ellerini
seni sevmekten fırsatım olmadı
mutsuzluğa
simurgu kıskandıracak denli ateşli
yollarda su birikintileri
alnına yansıyan bir tutam üşümüşlük

adlandıramadım kendimi
adlandıramadığım gibi gözlerini üzerimdeki
kendi öyküsüne yabancı bir yağmurdum
adın göç haritam anlamsız adsız
bunu biliyorum hem de nasıl görkemli ama ıssız
ben kendini sende arayan göç tutkunu

yorulur birgün kaçamaklığı düşlerin
sırma saçlı çocuklar gibi uyumayı özlemle anar bitmek
göğsümdeki ağrının ana temasında gizlenen onurumsun
kurak kış bunaltıları yapışınca yakama...

saçma bir yaklaşımla açılır ardında olmadığın kapılar

kangrenleşir günleri atlamak
silsilesiyle gelir üstüne geçicilik
tarihe bırakılacak bir notum olsa
beni yanılttığın olur adı
yarınım yaralıyken
yalnızlığımın enginlerinde...

Bir karga bir martı bir karga bir Mart'ı
Çınarlar rüzgarla kırıştırmak için sırada yaprak yaprağa
Kimbilir neler dönüyor aydınlık Temmuza inat
İçleri karanlık odalarda
Yazayım da çıksın foyaları ortaya
Küçücük bir pencere altı bahçesi gibi

bir tek bakışlarını eğince
sen
sen olurdun
bulvar gürültülerinde
kaybolma tutkularımla yoldaş
ince bir yağmur korkusu kalır aramızda