Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

ay yok gene bu gece.çok korkardın.çocuk gibi sokulurdun koynuma.'içimde okyanuslar üşüyor 'derdin.'şarkıların bittiği yer sanki aysızlığı gecenin'derdin.
bir ömrü nasıl yedik değil mi? sonu bilinmeyen aşkların peşinde.bir elmanın iki yarısıydık biz.sen derken beni kastederdim anlardın.içiçe iki sevda tohumu.ama bir türlü çiçek açamadık nedense.yalnızlıkla besledik yarım kırık bekleyişlerimizi.şarkı olamadık dillerde.olsa olsa denizin sabah serinliği tadında kayıp bir besteyiz aşkım.
'sen herşeyinle dağınıksın 'derdin.'aşkların, şiirlerin şarkıların herşeyin darmadağın.yoruldum,macerandan çekileceğim 'derdin.
o çok sevdiğin 'arkadaş' filmini izlediğimiz gün bana:'arkadaş,olmuyor beni ve kendini unut. ayrılığını yaşa.yalnızlık ve aşk doğuştan gelir.senin varolma nedenin bu'dedin ve sonbaharla gittin.
artık daha iyi anlıyorum.sen.evet sen. hayal olmasaydın bu kadar koşamazdım peşinden.aşk yangından geride kalanlarla eskiyi yaratmaya çalışmakmış.gerçek olan bizim maceramız.direnmemiz.yalnızlık aşk ayrılık gerçek olan.kavuşmak ve çoğalmak... sayfaları hiç yıpranmamış bir şiir defteri kadar kendine riyakar olabilir ancak.
aşk aslında çocuk kalmakmış be gülüm.hala ağlıyorum kuşlara.sonbaharda kokluyorum mazlumluğunu yaprakların.hala kedilerle oynuyorum sokaklarda ve hala cigara içiyorum mahallenin çocuklarıyla gizlice.ve hala hastalandığımda arıyorum annemi.

sarsıcı bir sabahtı
kendimi sende unutmuştum
üstümüzden geçen bulutları bile
öyle özlemiştim ki...

kaygılı bekleyişler bitti

selam sabah kesildi birdenbire kızılca kıyamet
arka bahçede saklandım dil çıkardım aptallığına
mahalle maçında hava attım kızlara yedek de olsam
lakabım sarı çiyan gedik dişlerimle arkadaş ıslığı
okulun en güzel kızının önünde donumu da indirseler
vaz geçmem saçlarımı taramaktan aynada gülerek

kaybolmuş kıtasın esrikliğinde dünyamın
kalbimde sen hep o sensin mahallenin en güzel kızı
ekmek ve süt kuyruğunda titreyen ellerimi tutan nefesinle
sen hayallerimizdeki lunaparkta balerin
ben dönmedolabım hala haylaz mı haylaz
bilet parası olmayan çocuklarla dolu şimdi kalbimin çığlığı

gazozlu zamanların bulutuydu
dudağının kenarında gizlediğin
senden önce öğrendim sensizliği

gününde bir yağmurla başladı ılık ılık
sokaktan gizlediğim ellerim ceplerimde

sonum başlangıcım olur halim sorusuz harap
anılar ahmak ıslatanlarla son ayaklanınca sensizliğim
meçhul yol yolak bilmezliğimdir
gözlerinin ille karalığı
ben
eski bir albümde güz yorgunu

gidişin yarım bir şiir
n'olur dönme n'olursun
ağlayışın bitmemiş bir öykü
güzelliğin kadar çocuğumsun

yalnızlığım karanlık bir nehir

yirmili yaşlarımdan kalma bir Mart
zaptederken kenti
kendime bakınca seni görüyorum
güzellik aynam
bir seni düşününce çekilir oluyor evren
dünya

hadi bana mutluluğun haritasını çiz
buza kesmiş kalbimdeki göksel ılıklığım
sesinle uğunuyorum
kanatlarının rüzgarı taşırken parmaklarıma
en iyimser eylül rüzgarlarını
şiirim oluyorsun uğur böceğim

uykudayken bile yalan söylüyorum
yerimde hiç durmuyorum aslında
evlerin bir bir uyanışınadek her şeyi ezberledim
ilk kıpırtıyla yürünecek ilk yolu
dönülecek ilk köşeyi
ağlayarak uyanacak çocuğa söylenecek