Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

herhangi biri olabilirsin
karanlık tetiğini çekti gülüşümüze

bulutların hükmüyle yetişti imdadımıza
elleri hayat sütüyle güleç yüzlü ağaçlar...

tatlı pazarlar söyledim içimdeki tanrıçaya
birebir umarsız çay saatleri
yürümeye hevesli bebeler gibi bekliyorum

hep aynı şarkıyla geçiyorsun izlerinde acılarımın
sana dair telaşlarla tüm saatleri doldurdum
tüm duraklarında göğümün
ilkyaz sanrılarıyla donanıyor göğsüm
ağaçlar yeşeriyor sesimde
anlatırken sesindeki tüm güzelliklere dair gizi...

damla damla

sağdım bakışlarını güneşten

bak tek sağdıcım yalnızlık ölümle kurşuni

halkın harikalar diyarında
çocuklar
gözyaşlarıyla mayaladıkları suyu
bölüşürler geceyle
sabaha hazır yalansızlığa...

bakışın hançer
dağlar içimi kızgın
yaralı ellerim

Hayal Kitabı

sayfaları kırık dökük hayal mahallemizin
noktalamadan hiçbir kapı aralığının anlamını
öğleye doğru şarkılarımız olurdu hani kusursuz
hani bahçemiz şahit olurdu çocuğumuzun güzelliğine

hayal

bir sokağın hiç yaşanmayacak ikindisinden
sıyırıp resim defterlerimi
obua çalan bir kedi alıyorum kucağıma
yağmurlu son sabah çayının

beni en son yalnızlık terk edecek
anlaşılır değilim uykuya bile sağır
önceliğim bir umuda canan benden önceki

sen
içimdeki en rezil eksiklik

suçlu akşamüstlerim vardı o zamanlar
uzak ağaçlarla oynardı yalnızlığım
gençliğim ölümlerle oyalanmaktan uzaktı
şimdi yangınlarım bile dar
hüznüme hayırsızım
sensizliği anlayamadan