Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

sanki bekleyişler durmuş
herşey bekliyor beklemeyi
serüven tatlı pis cadı
beklemeyi beklemekkk

kesin tarihlere alışık değilim

demek hep bana baktığın yerde
kutsallaşırdı yalan söylememek
benliğimi dürüstlüğü beslerdi
ilk akşam yağmurlarına yakışan
güzelliğinin

kımıldayamıyorum rüyalarımdan kalkıp
yarı bir ölüm aydınlığıyla meşgul
sokağın sesi sokulmazsa ev ev değildir
sensiz düş
düş
bir ölüm...

rodrigo kanatlı güvercin uçuşu kalbimde ellerinin yaratıcılığı
suskun konçertodur ölüm oysa sen yaşamaktın
ilahi kayboluştun köpüklü deniz yılkısı düşlerimde

keman tadı artık bu şarkısız sessizlik
keman tadı artık bu arkasız sensizlik
aramıza geldi durdu pulsuz bir mektup
şekilsiz bir yorgunluk yoğrulmamış bahar tadıyla
yağmurluğunu giymemişti zamansızlığına yüreğim
gözlerim sarnıcı oldu yüzünün biriktirdi güzelliğini

samanyolu çıkmazı kalabalığım süt beyazı kanatlarında özgürlük arayışlarının
kendime özgü kaçışlarımda müziğim oluyorsun bitmezim çocuksu salıncağım ıslanmışlığım huysuz aldırmaz
sahne kapandı şarkılar bize küs latin bakışlım
dünyayı sarar aymazlığı göksel güncemin şaşkınlıksız
kelime oyunudur hayat şarkılara inat oyunun kuralı bu heyhat kırkikindi yağmurlarına kaldıysa işimiz
yüzyılım oluyorsun dahasına yetmez gücüm direnci anlayışımın

şarkılar nereye götürür seni bilmem
ben hep bir deniz kenarındayım
suda şavkıyan ışıklarda çizdim hayalini
cıscıbıldak bir çocuk olasım gelir
ve aşık olurum önüme çıkan ilk kadına
şarkılar nereye götürür seni bilmem

saklambaç oynadım seni kazanmakla
saklandım seni kaybetmekten
meydan okuyarak deniz aşırı yokluğuna
çocuktum ıslak kirpiklerimde sesinin çağlayanı
her damlası
ışıl ışıl

su berraklığı istemedim senden
belki birazcık bir şarkı kırılganlığı
hakkımız değil miydi ki çaresizliği
bir ezginin yalnızca ve yalnızca
bizim ayrılığımızla var olmuşluğu
dudaklarımda bıraktığın bu en büyük alışkanlık

ay vakitlerinde eskirken kent
yarı aydınlık bir açık renktin
seni görmedim hiç çünkü
tanımadım
yokluğun bile yok
sen yok musun? ...