Sonsuz uzay boşluğu gibi
Karanlık dünyama doğan güneşim,
Sevgiye hasret,
Buz tutan yüreğimde açan karçiçeğim
Çölde kuruyan kaktüse,
Can veren,
Renkli çiçekler açtıran
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Kadınına beslediği sevgiyi adeta haykırarak büyüten cesur yüregi, bu sevgiye layık olan kadını ve güzel şiirinizi selamlıyorum...Tebrikler...Ümran Tokmak
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta