İZMİR GİBİ SEVMEK Şiiri - Muhsin Yener 2

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Muhsin Yener 2
317

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

İZMİR GİBİ SEVMEK

İzmir gibi sev beni sevgilim… Bir sabah vakti Kordon’da esen ılık imbat rüzgârı gibi sev. Sessiz ama derinden, yorgun ama umutlu sev. Maviyi sev Karşıyaka vapurunun ardından uzayan o sonsuz denizi sever gibi. Yeşili sev Bir bahar sabahı Göztepe yokuşlarında açan yaseminleri sever gibi. Kızılını sev güneşin, Konak Meydanı’na akşam inerken bulutlara düşen yangın rengini sever gibi. Dolunayı sev sevgilim Çünkü bazı geceler Alsancak sokaklarında dolaşan yalnız bir şair gibidir. Bir martının kanadındaki sonsuz çırpınışı sev, özgürlüğü göğe yazan insanlar gibi. Konak’tan kalkan ilk vapurun gidişini sev… Ve dönüşünü sev o vapurun; çünkü her dönüş biraz hasret, biraz kavuşmaktır. Durmaksızın sevgiliye çıkan yolları sev. Seyir Tepesi’nden bak İzmir’e sevgilim… Günün nöbet değişimini izle. Dağlardan denize inen ışığı, kıyıya vuran dalgaları, çocuk seslerine karışan martıları sev. Denizi İzmir’de sev, ve İzmir gibi sev beni. Bazen suskunluğumu sev… Çünkü insan en çok içinden konuşurken yorulur. Bazen de suskunluğumu bozan şarkıları sev; eski bir plakta kalan çizik gibi, bir gece yarısı radyosunda çalan hüzün gibi… Şiirleri sev sevgilim… Attilâ İlhan’ın İzmir’ini sev; yağmurlu sokaklarını, asi sevdalarını… Nâzım Hikmet’in Piraye’ye yazdığı özlemi sev. Ahmed Arif’in Leyla’sını sev; dağlara çarpıp yankılanan o büyük hasreti sev. Şairleri sev… Sürgüne gönderilenleri, mapus damlarında çürütülenleri, bir defterle bir kalem bulamadan şiiri yüreğinde taşıyanları sev. Kitapları sev sevgilim Beyaz sayfalara saklanmış başka hayatları sev. Bir ayracın arasında unutulmuş kurumuş çiçekleri sev. Çayı sev; şekerli mi şekersiz mi diye düşünmeden, aynı bardakta bölüşülen dostluğu sev. Gökyüzünü sev Bulutları sev Ve toprağa kavuşmadan önce gökkuşağına renk veren yağmuru sev. Mevsimleri sev sevgilim, ama en çok da barış güvercinleri uçuran anneleri sev. Behçet Necatigil sokağını sev, dar caddeleri, eski kaldırımları sev. Yokluğu sev bazen, çünkü insan bazı acılarla büyür. Yoksulluğu sev; yalınayak geçtiğin çocukluğunu unutmadan. Mendil alan çocukları sev, ama mendil satan çocukları da unutma sevgilim… Rüzgarı sev İmbatın düşürdüğü sarı yaprakları sev. O yaprakların eksilttiği ömrü sev. Ve kalan ömrünü uğruna tükettiğin aşkı sev. Sevgiliyle arandaki uçurumu bile sev; çünkü bazı sevdalar kavuşmaktan çok direnmek içindir. İnsanları sev sevgilim… Renklerine ayırmadan sev. Eller nasırlıysa daha çok sev; çünkü o eller toprağı yoğurur, ekmeği büyütür, hayatı omuzlarında taşır. Ve bir gün gerçekten seveceksen beni… öyle büyük sev ki, İzmir gibi olsun sevdan: bir yanı deniz, bir yanı isyan, bir yanı çocuk gülüşü… ama her şeye rağmen güzel yaşamaya inanan bir şehir gibi sev beni. Muhsin yener

Muhsin Yener 2
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 15:30:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!