Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şair;
Kaleminize sağlık.
Teşekkür ediyorum sayın şairim
Yüreğinize sağlık Zerrin hanımcığım Sevgiler
Çok teşekkür ederim
Var olan yok olmaz!
Dönüşür....
Ortaya "enerji", ısı, gaz çıkar... Külü bir de...
Oysa doğada var olan öylece kalmalı... Kendi döngüsünde...
Yoksa çırılçıplak biz kalırız ortada!
Der gibi..
Kutlarım Zerrin Hanım..
güzel bir şiir okudum şaire kutlarım
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta