kadere bir kez isyan ettim
yazgıma bir kez küstüm
o da senin yüzünden
cennetin tahtından
nar-ı ateşe düştüm
varlığım yalnızlığın yolculuğu
gidiyorum şimdi
her zaman olduğu gibi
bir gün yedinden döner miyim bilmiyorum
varlığım yalnızlığın yolculuğu
gidiyorum şimdi
istanbul’a hasretim senin yüzünden
aynı şehirde yaşamak
ama sensiz olmak acı verir bana
sensizken
boğazın derin suları üstüme yıkılır diye
yedi tepenin her birine
Bir bebeğin ilk kalp atışlarını
Parmak uçlarında duyar gibi
Mutluluğun zirvesinde
Gülücüklerin bittiği o yerde
Bağıra bağıra ağlar gibi
Dünyanın en masum ve en uzun cümleleri
kalbi durmuşsa zamanın
bil ki adım adım gidiyor ayakların
dağların yürüdüğünü
denizlerin kaynadığını
yerin yerinden oynadığını
bilen biri vardır
bugün tüm ölümler seni götürüyor
uçaklar, gemiler
ve saatler
bugün giden her şey seni götürüyor
demirden tırnaklar
ağlayan bir çift göz bırakmışsın
bak işte kanıyor gözlerimin içinde
kalbini sıksalar zamanın
sen damlarsın her saniye…
xı.vııı.x
Sen benim evimsin dedi adam
Bir ev düşün ki duvarları gökyüzünden
Penceresi gözlerinden
Bir ev düşün ki kapısı ellerinden
Bahçesi sözlerinden
sen benim yalnızlığımsın
herkes gittikten sonra yanımda kalanımsın
sen yüreğimin götürdüğü yerde
beni bekleyen, hiç gitmeyen yarimsin
sen benim kalabalıklar arasındaki varlığım
sen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!