İPEKTEN YAREN
İpekten narin bir yolda,
yürürken yareninle yanyana.
Ve nefes nefese aşıkken,
kalbinde de ufacık bir umutla.
Bilemezsin, fermanın yazılmıştır belkide,
bir kalemin ucunda.
Masum bir çizgidir,
dökülür körpe parmaklardan.
Ve seni tutup elinden,
apansız gökyüzüne çıkaran.
Zihninde hayali, kalbinde oyunlar oynar,
mutluluktan uykusuz bırakan.
Gözlerde saklanan gerçektir,
kolları sımsıkı bağlayan.
Dokunamazsın artık , lal olmuştur bülbül gibi şakıyan.
Saf, tertemiz bir ödüldür belkide,
Sanki ipek kozasında saklanan.
Gözünün önünden gitmez tek bir an,
ne yaren, ne de yaran.
Kendi kendine sorup durduğun,
bir sorudur artık o.
Uykusuz gecelerde, defalarca yüreğine saplanan...
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 14:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!