BİR DAMLA MUTLULUK
Gün ağarırken, bir hevesle koyulup da yollara,
aydınlatırsın gönlümü,
gözlerindeki sevginin ışığıyla.
Öğreten kim, öğrenen kim birbirine karışsada,
bırakmak istemez gibi gelirsin,
beni kör karanlıkların ortasında.
Tam da sarılmışken doyasıya seninle,
tenime değen göz yaşın
süzülürken,
usulca yüreğime,
delip geçer ansızın, zamanı ve mekanı ince ince.
Bir damla saf sevgi içinde, boğulur sanki ömrüm,
kim bilir, kaç yürekte canlanır günü gelince.
Zamanı dondurur, sımsıcak bir bakışın,
kavuşan kollar ayrılmak istemez buluşmuşken, bir an bile.
Göz nuruyla yapılıp, karşılık beklenilmeden verilen bir hediye,
mutlu eder mi hiç onun kadar,
altın, zümrüt dolu bir hazine bile.
Masum dilinden dökülen hesapsız kelimeler,
samimi, titreyen, buğulu bakışlarda gizlidir, sevgin ve duyduğun keder.
Ne büyük özlemdir,
ne olurdu sanki, bir kere daha birlikte olsaydık, tek bir kez daha,
tek bir sefer.
Saklamak seni, yıllar yılı unutmadan hafızamda,
Ve unutulmadan bir ömür, yüreğinden çıkmamacasına.
Hatırlanmak bir seher vakti,
en içten yakarışlarda,
belkide geriye kalan,
en güzel duam olmuş,
günahkar avuçlarımda...
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 13:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!