CELLAT
Kimi icin can veren can dostudur,
Kimi için can alan bir cellat.
Var git sen kararını ver, sonra gel bunu vicdanına anlat.
Doğruyu bilmek acıdır bazen,
acıtır yüzüne yüzüne söylenen.
Kulaklarını tıkar, dönersin arkanı, hatanı görmek istemeden.
İster ki pofpoflansin hep nefsin,
yanlışının söylenmesini hiç istemezsin.
Var mı hiç, hatam nedir diye soran,
Egolar olmamış mı herkeste tavan.
Unutmuşuz, birlikte olmaz yalanla iman,
Yaratılanların hayrına doğruyu söyle,
doğruyu yap buyurmadı mı YARADAN...
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 14:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!