Kalabalıklar içinde kalmışsın yapayalnız.
Kahkahalarla ağlarsın,
kimselere duyurmadan.
Sorsan,
herşeyin var.
Geniş bir evin, lüks araban, bol paran.
Huzurdan, mutluluktan, sevgiden ne haber,
var mı gören, duyan, kavuşan ?
Tüketmeye alışmış,
maddeyi bitiren,
sevgiye, muhabbete saldırmış.
Dertli gören, arkasını dönerken,
bahane dünden hazırmış,
İnsanın yükü insana agirmis.
Yalnız dünya için yaşayan,
ruhunu aç bırakıp,
o yokmuş gibi davranan,
Sanal mutluluğa boğulan,
Dünya' da sıkıntıyla yoğrulan,
Dogmasaydim diye ağlayan,
Ölmek için yalvaran,
Merhameti, yardımı unutan,
Maddiyatla var olan,
Ancak bir gariptir,
21 . yüzyılda insanoglu insan...
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 20:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!