Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yazıyor elinde kalemi, çocuk
Baktım terliyor alnı, boncuk boncuk
Her biri damladığında yere
Uçuyor ruhu, gül bahçelerinde.
tebrikler üstadım güzeldi
sevgi ve saygılarımla
Kaleminize sağlık
Ahmet Ayaz
Tebrikler sayın SS , gene birilerini terletmişsiniz anlaşılan .
Ne hoş bir anlatım :)
ellerinizden öper,saygılarımı sunarım hocam.....................
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta