Küçükken bir yerim acıdığında,
Öpeyim de geçsin evladım derdin.
Ne zaman moralim bozulmuş olsa,
Sevgiyle geçer küçüğüm derdin.
Kalbimin sevdaya düştüğü günler,
Ey sabahtan umutlu gece
Her fırtınada sığındığım liman
Aşk girdabında kaybolduğumda
Beni benden bile saklayan
Sen en sadık dostum karanlık
Sen
Besledikleri onca katile rağmen
Bir avuç günahsız suçsuz gençlerimizi
Beslemediler astılar
Kıydılar gencecik fidanlara
Bir sağdan bir soldan
Sallandırdılar darağacında
Ben her Eylülde kalbimden vurulurum
Yaprak yaprak dökülürüm hazana.
Her Eylülde yeniden aşık olurum
Savaşsız esir düşerim teslim olurum bir cana.
Bilsen ne çok özlüyorum geçip giderken Eylül
İnadına sürdürdüğüm bir yaşam macerası bu
Her tökezlediğimde çok dersler aldığım
Acıdan haz duyduğum bir süreç
Dal dal kırılıp gelirken elime hayat
Anlamını yitiriyor onca yaşadıklarım
Üç adım tabutluğuma sığmıyor içimdeki isyan
İşte yine geldin kutsal Eylül aniden sessiz sedasız
Kapıyı bile çalmadan davetsiz plansız.
Aşkın ayı diyorlar adına
Hazırlıksız geliyorsun gizlice apansız.
Hep Eylülde toplanmış aylardan arta kalan
Yıkılmışsa gönlündeki mabedin
Bakışın suçu ne gözün şuçu ne
Kaybolmuşsa içindeki hevesin
Eylülün suçu ne güzün şuçu ne.
Bitmişse muhabbet susmuşsa dilin
Bir gün ulaşırsan makama şana
En alttan başladın sakın unutma
Geçmişe bakarsan çok ders var sana
Nerden geldiğini sakın unutma.
Şan şöhret kör eder görmezsin kulu
Kör inat uğruna ellerin kanlı
Hakkın gazabından hiç korkmaz mısın?
Mizanda tartılırken cansız ve canlı
Bir gün tartılacağını hiç sanmaz mısın?
Küçük sabilere neden bu nefret
Papatya falı gibiydi bizim aşkımız
Melankolik hisler duygular soyut
Her yaprak koptuğunda tükendi umut
Bitti, dedi bir ses bu aşkı unut
Başka çiçeklerle gönlünü avut.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!