Binmişsin sırtıma çul semerim yok
Aç açık bıraktın senin karnın tok
Emekliyim sıkacak kemerim yok
Sabır et diyorsun hiç insafın yok.
Yolumuz kalmadı inan gidecek
Yıllarca çalıştın ömür tükendi
Şükredip yetindin azla emekli
Şimdi idare et bu gazla dendi
Bu aylıklar sana fazla emekli.
Düştüğün çukura sen kendin indin
Emir bu tizbî
Emrê min bu tizbîya qala
Roj bı roj diçe gêm dibe
Liv û Liv diqetim canê
Tü çuyî dilê min vala.
EMRÊ DEREW YALAN ÖMÜR
Eciz nebe canê te saxe
Roj derbas be cax bı caxe
Hezar salî jîyan bikî.
Nesîbê te kulme axe.
Delalîya dilê min
Ji bo tunne buna te
Ez her roj her dem xemgîn im
Rihê sînga xwe bêzar im
Car caran cevê te dikevin bîrya min
Navê te dikeve dilê min
Eski defterleri karıştırdım dün
Her sayfada her çizgide izin var.
Aşkına şiirler yazmışım her gün
Hecelere işlemiş tatlı sözün var.
Ne çok methetmişim dizelerimde
Bazen eski günler gelir aklıma
Ne kadar istesem geri gelmezler.
Dostluklar eskidi geçen zamanla
Özlemli çağrımla neden dönmezler.
Birimiz hepimiz hepimiz birdik
Geriye dönmenin bir yolu olsa
Yaşadığımız zaman bir anda dursa
Acılar kederler mazide kalsa
Yine mutlu olsak eskisi gibi.
Yapılan hatayı hoş görebilsek
Ey Can ,
Varlığın en büyük servetimmiş meğer
Gittin gideli yokluklar ülkesi her yer.
Sensiz ev bomboş mahalle bomboş
Tenha kaldı şehirler.
Ve ben ;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!