Dünya misafirhane insan da yolcu,
Sonsuz mola verip kalan övünsün.
Zamanı gelince tası tarağı,
Toplayıp gitmeyen kalan övünsün.
Genç imiş yaşlıymış ecel ayırmaz,
Sığmadı kabına üç şehir oldu
Mertlik abidesi yiğitler yeri.
Cihana nam salmış ünlü her biri
Kars, Ardahan, Iğdır şehirler piri.
Kasım ayrılık ayıymış
Gitme kalbin bende kalsın
Öylesine sev ki beni
Kasımda gidenler utansın
Devrimî (ilker murat çinitaş)
Ey can
Bu gün yüreğimin en kuytu yerinde
esir tuttuğum duygularımı
Azad ettim harfi harfine
Hece hece cümle cümle duygu imbiğinden geçirerek
Gözüme
𝑲𝑬𝑫𝑬𝑹 😔
Gözlerin mezopotamya gibi her zaman nemli
Tarifsiz acılı mahzun ve kederli
Başında toplanmış kara bulutlar
Ağlamak için fırsat kolluyorlar sanki
Kim bilir kaç evlat kaybedişine ağlıyorsun
Dört duvar arasında tutsak
Duygularım dilsiz isyanlarım sağır
Ne azgın bir zaman dilimi tanrım
kör testereyle doğranmış lime lime hayallerim.
Nereye dokunsam çürük
elimde kalıyor özlemlerim.
Tanımazmış gibi bakma uzaktan
Ben senin gönlünün aşığıyım yâr
Gel de kurtar beni zorlu azaptan
Yokluğunda hayat bana ahuzar.
Gidince zamanım saatim durdu
Bir gün eğer yolun Kars’a düşerse
Lavaştan dürüm yap çeçille balı
Öğlene kaz eti ye canın çekerse
Eski kaşar getir Kars’a gidersen.
Bitpazarını dolaş sebze halinde
Bir düş gezginiyim yine bu gece
Kırık dökük hayallerin tamircisi.
Göz kapaklarımda asılı uykularım
Hadi çık gel ne olursun
Yine sabaha sen kaldı.
Bırakın bu ayağı milletle oyun olmaz
Yalancı çobanlara artık kimse inanmaz
Mutfak ateş içinde sizin tüyünüz yanmaz
Sağanak oldu zamlar hiçbir bütçe dayanmaz.
Hortumcu düzeniniz sürüyor bile bile
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!