boncuk gozlerinde
kavak yellerimiz
ikimiz...
haftanin sonu
birbirimiz...
kahve icimlerimiz
ikimiz...
yaz gunlerimiz
sikayetlerimiz...
cay keyiflerimiz
ikimiz...
derdimiz birimiz
hepimiz...
ikimiz galata da
raki-baligimiz
kizkulede ruzgarimiz
Fatih de kahvaltilarimiz
ikimiz...
sonbahar gelmeden
iste yine
elvada rumeliyiz...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu kalemi tutan ellere yuregınden dökülen sözlere hem yazıpta hem okuyan gözlere teşekkürlerimi sunarım saygılarımla üstadım
gun biter gulusu kalir
ikimiz...
o gun yine gelir kavusur
ikimiz...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta