Aşkın yüce dağlarını
Del dedi de delemedim.
Şu ayrılık otlarını
Yol dedi de yolamadım
Geçtik felek çemberinden
Unutulmuş bir hikaye anlatıyordu büyük baba
günlerin içinde geçmiş ve yaşanmış
yalnız kalmış güvercinlerin
gagalarında taşıdıkları hüzün kırıntılarını
içi insan dolu büyük konağın
geniş avlusuna döktüklerini
Birer birer geldik dünyaya
Nefeslendik çıktık içinden
Teker teker döndük ukbaya
Giden gitti kaldık peşinden.
Biriktirdik dünya darına
Ben cahildim baba, sana inandım
Ben herkese inandım baba
Şeytanla tanışmamış Adem gibiydim
Her söze inandım ben
Öğretilen esmadan tek bir kelime kalmış aklımda
Aşk olsun dedim vara yoğa
Dil kılıcını çekip de dostlar,
Yadımı pare pare ettiler,
Sevmekten başka suçum mu var?
Gönlümü bin bir yâre ettiler.
Düşman olanlar okunu atar,
Evlerinin önü bir küçük çeşme,
Kurbanın olayım yaramı deşme,
Dünyanın dertleri birikmiş bende,
Sakın ola sen de ellere düşme.
Hayat yollarında boran yel olur,
Ey sevgilileri kavuşturan ayrılık
Ey hayatı sırtında taşıyan acı
Ne sen yakamızı bıraktın
Ne biz kendi göbeğimizi kesebildik
Sana olan ilgimizden
Anamıza olan düşkünlüğümüz gibi
Babasını kaybetmiş çocukların acısını
Bilmez anasını kaybetmiş çocuklar
Dünyanın çıplak yüzünde
Yedi başlı ejderha gibi ateş saçar insanlar
Ne ev kalır ne yuva
Bir serçe kuşu gibi gündelik yaşar
Zaman melhemi olurmuş cümle dertlerin,
Dondurmuşlar yarelerim süremedim ki.
Derinlere kök salınca ince dertlerin,
Bu dünyada dermanını göremedim ki.
Bozdular ayarımızı tutmuyor dikiş,
Olmadık acıları yaşattın cana
Virane gönül senden kalan değil mi?
Sakladın mutluluğu çok gördün ona
O gönlünde saklanan canan değil mi?
Bir hikaye anlatır herkes kendince


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!