Ben öyle herkes gibi gülemedim, Gülüşlerimin ardında sustuğum geceler vardı. Kimse bilmedi içimde kaç fırtına koptuğunu, Ben sessiz kaldım, yüreğim hep konuştu. Bazen bir insan arar insan, Ne çok şey ister ne de büyük sözler… Sadece yanında olsun, “Buradayım” desin, yeter. Ben çok şey kaybettim belki, Ama kimseye kötü olmayı öğrenmedim. Kırıldım, sustum, uzaklaştım, Yine de içimdeki iyiliği terk etmedim. Geceler uzun, düşünceler ağır, Bir yanım geçmişte, bir yanım yarınlarda… Bazen kendime bile anlatamadığım şeyleri Bir şiirin satırlarına bıraktım. Belki bir gün biri okur bu satırları, Ve gözlerimin neden dalıp gittiğini anlar. Ben aslında çok şey istemedim hayattan, Biraz huzur, biraz sevgi, Ve kalbimi yormayan bir insan… — muhammed 🖤
Muhammed Gündüz 2Kayıt Tarihi : 18.11.2026 18:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!