İçimde Kalanlar 1 Şiiri - Gizem Öztekin

Adsız

Aşk dedikleri nedir?

Bir yabancının adını,
kendi sessizliğine ezberlemek mi?

Yoksa
her sabah aynı güne uyanıp
eksik olanın yalnızca bir insan olmadığını anlamak mı?

Bazen düşünüyorum.

İnsan birini severken
onu mu taşır,
yoksa ondan kalan izleri mi?

Çünkü ben,
hangi sokağa baksam
bir gölgen geçiyor içimden.

Ay,
her gece biraz daha saklıyor yüzünü.

Kuşlar,
eskisi kadar acele etmiyor sabaha.

Mevsimler bile
adını anmadan geçemiyor sanki.

Herkes,
“zaman” diyor.

Sanki zaman,
hatırlamayı bilmeyenlerin icadı.

Oysa ben,
unutmayı hiç öğrenmedim.

Gidişin,
bir vedadan çok
odanın ortasında bırakılmış bir sandalye gibi.

Kimse oturmuyor.

Kimse kaldırmıyor.

Ben ise her gün
yokluğunun etrafından dolaşıyorum.

Dön desem…

Döner misin gerçekten?

Yoksa dönen yalnızca
aynı anının içinde kaybolan ben miyim?